Freya's column

HOERA!

Lieve Yorkies, de kaarten zijn geschud! De strijd is gestreden! En de winnaar ben, natuurlijk, ik!

Als jullie mijn columns van de afgelopen 2 jaren hebben gelezen, dan heb je gemerkt dat het voor mij een turbulente tijd was. Na 6 jaren een evenwichtige band met M. te hebben opgebouwd, kwam Snoopy Haaibaai in ons leven. Al happend en gierend en aandachttrekkend wilde ze de baas over ons spelen. Nergens bang voor, verbaasde ze ons met haar fratsen. Altijd wil ze op schoot bij M. of tegen mij aan liggen. Nooit kan ik even op mijzelf zijn. Als de bel gaat, vliegt ze luid blaffend door de kamer, bijt mij in de linkervoorpoot en zwiept me in de rondte, ja waar slaat dat op! Eerst werd ik er erg nerveus van, maar tegenwoordig distantieer ik me zoveel mogelijk. Met mijn fijnbesnaarde aard en postuur is dit niet van mijn niveau.

Al met al was er nog steeds onduidelijkheid over de roedelhierarchie. M. probeerde strakker en consequenter te zijn en bevocht daarmee haar hoofdrol. Maar tussen mij en Snoopy bleef het een onbesliste strijd, tot………
De dag voor Pinksteren lag ik heerlijk in de mand op de slaapkamer en daar kwam Snoopy. Begon te klieren, wilde mij uit de mand wippen. Probeerde hem om te gooien, maar ik bleef erin liggen.Toen kiepte ze de prullenbak om in de mand, op mij. En dat was de limiet!! Normaal word ik erg zenuwachtig van zoiets, maar nu…ik had het ineens gehad en beet haar vol in de neus!! Snoopy blèren! En daarna doodse stilte. M. was beneden en reageerde niet. Ik bleef triomfantelijk liggen en Snoopy droop af.
De volgende ochtend had ze een kanjer van een neus. Ik heb er nog 3 dagen aan geroken, kon niet geloven dat ik dat had gedaan. En sindsdien is het klaar: hoewel Snoopy echt niet van karakter verandert, is het duidelijk dat ik als puntje bij paaltje komt, de baas ben over haar. Ze is er reuze van opgeknapt! En ik ook!

En het fijne is, dat ook andere honden en Sjannet van de hondenuitlaat mij weer respecteren in mijn roedelplaats.

freya's column

Links op de foto, dat ben ik, Freya en rechts, dat is Snoopy mijn vriendinnetje.

 


EINDELIJK!

Lieve Yorkies, mijn laatste column dateert alweer van meer dan 1 jaar geleden. Gewoonweg schandalig dat M. zolang een writersblock zei te hebben. Eerst maar eens de ‘oude” columns nagelezen. Ik heb het echt over van alles en nog wat gehad: Eet-en leefgewoontes, wandelen, medische perikelen, vriendendag, therapie en niet te vergeten Snoopy! En elke keer liet ik ook merken dat ik erg nieuwsgierig was naar jullie belevenissen. Nu ik (M.) de draad weer op probeer(t) te pakken, hoop ik dan ook op veel reacties.
In de eerste plaats wil ik jullie nog een top 2010 toewensen!! Dan kijk ik terug op de vriendendag in november en vervolgens wil ik het over deze winter hebben. Op de vriendendag waren wel meer dan 40 yorkies. Ik vind het verbazingwekkend dat de meeste zo rustig urenlang op de tafels liggen of zitten. En vaak zijn ze ook zo fraai verzorgd. Na een lange reis in een nieuwe tas, waren Ik en Snoopy er vroeg en mochten we van M. de bezoekers verwelkomen. Natuurlijk moest Snoop zo nodig weer haar grenzen verleggen en naar buiten rennen. En snauwen en grauwen toen M. haar te pakken kreeg! We hebben veel gespeeld en rondgerend en uiteindelijk ben ik relaxed in de reistas gaan liggen slapen.
Er was een lunch met heerlijk belegde broodjes en dan heb je echt wat aan Snoop: samen zijn we een perfect jatteam, het broodje ham ging er gesmeerd in. Ook werden er veel yorkies beoordeeld, wat waren ze mooi. M. had ons niet opgegeven. Ze vindt dat we niet uit de verf komen, omdat we altijd net iets anders doen dan de bedoeling is. Persoonlijk vind ik dat minstens een prijs waard. Op de site kunnen jullie fraaie foto’s zien. Jammergenoeg staan ik en Snoopy er weer eens niet op, dat willen we graag anders, want ik ben ijdel, Snoopy wil de aandacht en M. is trots op ons. Toen het dagprogramma was afgelopen en we zouden vertrekken, kon Snoop zich niet beheersen en vloog de zaal door in de armen van A. Wat een theater!
En dan de winter: we hebben hier in het noorden veel sneeuw en kou (gehad). Gaan jullie dan ook naar buiten? En zo ja, hebben jullie dan een jasje en/of laarsjes aan? Wij wandelen veel minder en dragen geen kleding. Ik verzoop in de sneeuw en Snoopy sprong als een haas er doorheen. Het is wel leuk maar ook zo koud en dan loop ik te bibberen en houd het voor gezien. Ik snap gewoon niet dat Snoopy nergens last van heeft: ijsklompen aan de pootjes, hele takkenbossen in de vacht en met de sneeuw lijkt ze soms een sneeuwbal: het deert haar totaal niet. Als het streng vriest, dan vangen we volgens M. teveel kou omdat we zo laag bij de grond zijn. Al met al mag het voor mij nu wel voorjaar worden. Lekker rondrennen met andere honden bij de plas of in het park.
Nu M.met pensioen is, gaan we vaak met een vast clubje op pad. Zo zijn jullie weer een beetje op de hoogte wat betreft ons leventje in het hoge noorden. Tot de volgende keer!

Freya's Column: Freya is een York van 8 jaar en leeft met haar bazin Marja en Snoopy van 2 jaar in Groningen.
Volg ook haar andere belevenissen, in de voorgaande column.