Freya's column 16 januari: WEL EN WEE!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, het waren 2 weekjes met van alles en nog wat.

Laat ik eerst vertellen dat Wendy de herder die we leerden kennen bij de koekjesbuurman er niet meer is. Ze zag er nog prachtig uit, zelfs al was ze aan een open tumor op de rug geopereerd een jaar geleden. Ze was altijd vriendelijk tegen ons en net als ik bang voor harde geluiden. De laatste tijd liep ze slecht, had pijn en toen wilde ze geen eten meer en als ze at, spuugde ze het weer uit. Ze werd heel erg moe en kon niet meer lopen en toen ging ze dood, 13 jaar oud. Ik mis haar in stilte en Snoopy kijkt elke keer, als stokstaartje over de heg of ze er aan komt.

En dan hebben we gedoe met Snoopy en haar brokjes. Ik denk daarbij ook aan jullie, Coco en Gigi. Wij houden ook niet van metalen rammelbakjes. Wel klap ik onze stenen bakjes tegen elkaar als ik aandacht wil.
Snoopy is opeens teruggevallen op haar puppy-eetgewoonte. Haar bakje staat altijd op de bank, daar kan ik niet op springen. Zoals ik al eens schreef, zij eet het liefst de hele dag door een beetje. Ik schrok alles direct op.
Maar nu wil ze niet meer eten, vooral 's morgens niet. Ze hupt op de bank, besluipt haar bakje, alsof het doodeng is, kiept het om, brokjes overal en onder het bakje. Dan gooit ze 1 (!) brokje op de grond of verstopt het in de mand en dan soms eet ze het op. Wat een theater voor 1 (!) brokje! Marja in de stress, wat mankeert Snoopy en ik op scherp. Elke keer tuin ik er weer in: probeer haar brokje te pikken. We hebben deze week al 3 keer hevig gevochten en waar gaat het om? Na het gevecht, ja ik win, is Snoopy sip en timide en durft ze wel een half uur niet stijf tegen mij aan te gaan liggen of mij te klieren.
Als ze maar gewoon net als ik haar voer naar binnen schrokte, dan hadden we geen brokjesstrijd.

Tenslotte: ik heb een hobby erbij: Skypen!!
Zo gauw de laptop aangaat en ik hoor het Skype-geluidje, tik ik Marja aan haar been. Wil op schoot, kijken met wie ze contact heeft en meepraten.
Tv kijken en mee kwekken in een telefoongesprek doe ik ook graag, maar dit is veel leuker. Ik hoor bekenden en zie ze ook!

Maar ja... helaas altijd afhankelijk van Marja, want ik kan het niet aanzetten en bovendien heb ik geen Skype-vriendjes!!

Van links naar rechts: Wendy. Snoopy's enge bakje/brokjes? Snoopy geeft strijd op. Wie wil met mij Skypen?

Freya's column 1 januari 2012!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, daar gaan we weer!
Natuurlijk maken we er wat van, en jullie toch ook?

We hebben een gezellige laatste week gehad. We zijn met Marja op reis geweest, met de trein en de auto en op bezoek bij mensen die ons heel leuk vonden. Snoopy slijmde zich in de rondte en ik genoot van al het gekriebel op mijn buik. O, o wat een heerlijke aandacht, al waren er geen hapjes bij.

Thuis gekomen gingen we eerst bijslapen, ik boven op mijzelf en Snoopy op haar elandkussen. Marja deed het laatst in de wasmachine en geloof het of niet, die Snoopy stond ervoor te jammeren!

2012: Iedereen heeft het over goede voornemens. Dat hoeven wij gelukkig niet, want van Marja leren we dat dat psychologisch gezien bijna altijd een flop wordt.

Toch kun je wel even nadenken over hoe je het jaar zou willen leven. En Nicky dan denk ik met name ook aan jou!
Wat fantastisch dat je voor jezelf van het eten een aantrekkelijke attractie hebt gemaakt. Dat is de manier!! Iedereen blij en geen negatieve energie verspild met allerlei flauwekul.

Maar ja, wat lees ik nu: plassen in huis. Jongen wat bezielt je? Is het je 2e puberteit die je parten speelt, heb je ineens behoefte aan dominant zijn, verveel je je of klopt er fysiek iets niet? En dan de consequentie van je gedrag: in de bench, niets aan, baasjes boos en zelfs dreigt castratie. O wee, wat een toestand. Laat het niet uit de hand lopen!

Toen ik bij Marja kwam, had ik geleerd keurig op een kleedje te plassen. Zij kwaad, ik moest buiten in weer en wind alles doen. Nou mij kennende, snap je dat ik niet direct over stag ging. Ik heb nog jaren in winkels op deurmatten gepiest uit protest, maar uiteindelijk vond ik dat ook flauw van mezelf. Ik paste mij aan aan de wensen van Marja en dacht het mijne ervan, maar er staat genoeg liefs tegenover van haar.

Snoopy leerde zichzelf op de logeerkamer te plassen en poepen en toen we daarachter kwamen, was het al een gewoonte geworden. Echt vies, stinken! We werden in die tijd ook nog geplaagd door haar bazigheid en Marja probeerde strak de grenzen aan te geven. Nou, Snoopy-onverschil vond dat best, bedacht weer wat anders om op te vallen en pieste en poepte direct buiten. Is ze gepikeerd, dan heeft ze nog 1 poepplekje in huis.

Dus zo is het bij ons gegaan.
Kerel, je ziet maar weer wat je er mee doet!

Van links naar rechts:
Op bezoek: de mand van Chinou veroverd! Aandacht voor ons! Aandacht voor ons! Aandacht van ons, natuurlijk in de keuken!

Freya's column 18 december 2011!
Freya (9 jaar) woont met Snoopy (3 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, 2011 is bijna voorbij en 2012 komt eraan. Het afgelopen jaar heb ik het met jullie over van alles en nog wat gehad. En ik was erg blij met de reacties. Zo leren we elkaar beter kennen en delen we onze ervaringen met de baasjes. Want zoals ik al eens schreef, zij moeten wennen aan ons, maar wij ook aan hen!

Goed nieuws is dat de mattenyork na 1 wasbeurt de geest gaf en ik en Snoopy daar van verlost zijn. Fijn is ook dat we, hoe verschillend we zijn, toch een prima koppel vormen. Zelfs ik moet om haar lachen en trek me van haar eeuwige geklier niet veel meer aan. Wordt het te gek, dan snauw ik haar de mand uit. Het blijft een aandachttrekker met al haar kunstjes, maar ze is eigenlijk heel onzeker hoor. En als ze iets eng vindt zoekt ze me direct op.

En dom.......sinds kort hangt er voor de vogels een houder met een pot pindakaas erin aan de schutting. Denkt Snoopy dat het een duif is, die ze gewoontegetrouw weg wil jagen!

Of dom, misschien is ze anders slim dan ik? Ze springt overal op, op tafels, banken, stoelen en de trap op en af. Dat is fantastisch, want zo jatte ze laatst gevulde speculaas van tafel en verstopte dat in de mand. Onbegrijpelijk dat ze het niet opvrat, maar je snapt een kans voor mij. Helaas draaide het uit op een luidruchtige vechtpartij, waardoor Marja ons alsnog betrapte en we geen van beide iets te snoepen hadden.

Als maatjes zijn we ook scherp op alles wat we horen en/of zien. Ik let op de post, het geluid van de taxi, van het hondenuitlaatbusje en wie staat er voor de deur, wie hangt aan de telefoon, is er een hond op de tv, gaan we naar de dierenarts, is het al etenstijd en ga zo maar door.

Snoopy interesseert dat allemaal totaal niet (toch dom?).

Zij blèrt als ze maar het puntje van een kattenstaart ziet, of een duif, of nieuwe buren in hun tuin, of de boormachine, de bezem of de zwabber. En als de maandelijkse 12-uursirene afgaat,loeit ze mee als een wolf.

Als 2-eenheid blaffen we uit solidariteit met elkaar mee, ook al weet de een niet waarom de ander te keer gaat.

Die Marja moet wel erg blij met onze oplettendheid zijn!

Van links naar rechts: Lijkt dit een duif? De mattenyork. 2012 zonder ons. 2012 met ons.

 

Freya's column 4 december 2011: KARAKTER!
Freya (9 jaar) woont met Snoopy (3 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, dit wordt een serieus stuk. Ik wil het met jullie hebben over het yorkie-karakter. Want hoewel we ieder onze eigen persoonlijkheid hebben, zie Snoopy en mij, is er ook iets gemeenschappelijks. Onze air, onze standvastigheid die ons ver brengt, maar waarmee we onszelf ook in de weg kunnen zitten. Over dat laatste gaat het hier.
Dus kijk eens naar jezelf, reflecteer op je eigen gedrag. Waarom doe je zoals je doet? Wat voor voordelen geeft je dat? Weegt het op tegen de energie die je er in moet steken om op je strepen te blijven staan?
Dit naar aanleiding van het leerzame verslag van Nicky en zijn eetproblemen. Kerel wat leef ik met je mee! En wat zit er achter je eetgedrag?
Ik begrijp dat je kerngezond en vrolijk bent en niet meer door je gebit geplaagd kan worden. En dan toch zo kieskeurig en zo miezemuizen!

Een bekend yorkie-verschijnsel hoorde ik van een fokker. Er zijn yorkiebazen die de keukenkast vol variatie aan voer hebben staan en elke dag is het de vraag waar madam/mijnheer trek in heeft. Ik ken een york die leeft op dagelijks een gebraden kippenboutje en 1 die alleen rosbief blieft en krijgt!

Zoals ik eerder schreef, ik was en ben een alleseter, wel dan van Marja's bord. En dat leverde veel strijd, ik gaf niet op. Tot Marja haar therapeutenverstand (??) gebruikte en de dierenarts mijn slimheid ontmaskerde. Samen trokken ze 1 lijn: brokjes en niets anders. Drie dagen leefde ik als mollige pup op water en toen was het duidelijk. Eigenlijk heel relaxed: nooit meer strijd over het voer. Natuurlijk blijf ik scherp op lekkers, maar dat is nu een leuk spel geworden.

Zet het bovenstaande je aan het denken Nicky?

En kijk dan naar Snoopy.
Ze was een broodmagere ADHD- pup van 9 weken toen ze bij ons kwam.
Eten wilde ze niet,wat Marja ook probeerde. Alleen als ze erg veel honger had, nam ze een beetje, dat ze helaas vaak weer uitspuugde. Omdat ze overal in beet, ook in ons, kreeg ze ter afleiding een kauwbotje of zelfs een varkensoor. En ja dat vrat ze in 1 keer op! O wat werd ze ziek: ze spuugde zelfs bloed en niets bleef er meer in. De dierenarts bekeek haar van binnen: ze had een ernstige maagontsteking, waarschijnlijk al lang, maar door dat oor was het nog erger geworden. Ze moest eerst vasten. Kreeg alleen vocht. Toen heel langzaam licht voer en maar 1 soort, wel 8 keer per dag en nacht. Daarna kwam het helemaal goed. Ze eet prima, maar vindt het niet zo belangrijk als ik.

Samen “genieten” we van mijn dieetbrokjes en besteden onze energie aan andere uitdagingen.

Heb je hier wat aan Nicky?

Van links naar rechts: Herfst, zoek ons. Zoek Snoopy. Ons favoriet kussen: gewonnen. ...En dat beest ook.

 

Freya's column 21 november 2011: TROTS!
Freya (9 jaar) woont met Snoopy (3 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, wat ben ik trots en zelfs Snoopy, al weet die volgens mij niet goed wat dat is. Zij is meer van “lollig, gezellig, dikke mik, joepie de poepie” en veel verder komt ze niet. Maar wat zij ontbeert aan air heb ik er bij.

Waarom ben ik zo trots? Nou: we hadden onze herfstwandeling bij Gieten van de Hondenschool en na al die jaren, waren wij in de picture. Alom werden we bewonderd en een ieder verbaasde zich over ons karakter. Zo slim, zo'n uitstraling en dat met zo'n gering postuur. Ze wilden allemaal een Yorkshire Terrier als hun eigen hond dood zou gaan. Maar natuurlijk hoopten ze dat dat nog heel lang zou duren. Sommigen wilden een yorkie erbij, maar die dachten dat we schoot-en knuffelhondjes waren. Dat zette Marja even recht: ik en Snoopy bepalen zelf of we dat wel of niet willen zijn. Ik dus meestal niet en Snoopy slijmbal wisselt het af met haar speedy jachtgedrag, inclusief bijten.

Thuis keken we direct op de site van de school, maar helaas ze hadden weer over ons heen gekiekt.

Nu ik toch over ons karakter nadenk: wat zijn ik en Snoopy verschillend. En wat bijzonder dat Marja precies kreeg wat ze wilde. Ze vroeg eerst om een erg slim en fraai en donker yorkje, niet te klein en niet te groot, en dat was ik natuurlijk! En bij Snoopy vroeg ze om een ondernemend typje: nou dat hebben we geweten. Midden in de roos.
Een minpuntje bij die keuze vind ik dat mij en Snoopy niets gevraagd werd. Wij hebben het maar met Marja te doen.

Dat brengt mij op het tv-programma “Huis vol honden”. Die mensen moeten in 1 week uit 6 honden kiezen. In die week moeten die honden hun hele karakter blootgeven, terwijl ze vast gestrest zijn van de nieuwe situatie en van elkaar. Ze worden ook nog een paar uur alleen in huis gelaten. Nou dat is lachen: een ieder doet waar hij zin in heeft. Op bed liggen, de prullenmanden omkiepen, alles wat ze voor de bek komt verscheuren. Overal op-en afspringen en ga zo maar door. Echt genieten voor ze. En daar worden ze op afgerekend!

Dan komt elke dag een keuzemoment: ieder gezinslid heeft een eigen voorkeur, dus tranen en kwade gezichten. Uiteindelijk blijft er 1 hond over. Ik hoop dat we over een jaar horen hoe die het verder is vergaan en ook waar de andere, sipkijkende beestjes, terecht zijn gekomen.

Ja, ik kijk graag televisie en herken direct onze soortgenoten.
Snoopy, die niet snapt wat televisie is, mist echt wat.

Van links naar rechts: aandacht! herfstwandeling - aandacht! herfstwandeling - air! klaar voor de winter - close,closer,closest!

 

 

Freya's column 6 november 2011: WAT EEN DAG!
Freya (9 jaar) woont met Snoopy (3 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, om 08.00u vertrokken wij uit Hattem met het taxibusje richting Almere. We waren er snel en dus vroeg voor de Vriendendag. Maar dat vond ik gezellig: ik en Snoopy konden rustig wennen en verbaasd rondlopen in de grote hal en vooral iedereen begroeten! Wat een ruimte en wat een yorkies, 40, 50, 60??

Marja probeerde Snoopy af te matten, maar werd vooral zelf moe. O, wat was er veel te zien en te ruiken. Ik plaste als eerste in de gang, zodat ze wisten dat ik er was. Er waren 2 ringen: 1 voor ons, de huis-tuin-en keukenhondjes en 1 voor de show-chique. En iedereen had het naar de zin. Al waren de showbaasjes best gestrest. Ze wisten om 11.00u nog niet dat alles in een fijne sfeer zou verlopen. En wat hadden ze een prachtige yorkies bij zich en wat een verzorginsartikelen.

De keurdame-en heer waren aardig en serieus. Ik was echt gepikt op Marja dat ik niet mee mocht doen. En ik geef Snoopy groot gelijk dat ze de ring in ging, toen no. 21 niet op kwam dagen. Hoera voor Snoopy, maar het telde niet! Zelf heb ik na afloop een rondje in de showring gelopen, ik voelde de trots die er nog hing.

Wie zagen we allemaal? Voor mij was de top mijn vader Bobby, prachtig getrimd door Arwin (mag ik ook eens?), 13 jaar oud en nog alles er op en er aan. Fantastisch dat hij tegen het prijspaaltje pieste. En verder natuurlijk het gezellige beestenspul van Anja. En dan Henry-Joy ook mooi gesoigneerd, met Jenneke: kerel ga zo door met cursussen!
Nicky was er, maar die zat vooral in de tas, zodat ik hem niet zo goed kon zien. Snoopy slijmbal ging ineens tegen hem grommen. Moest ze zo nodig weer bazig doen. Nicky: trek het je niet aan. Bij mij kan je niet meer stuk na je complimentje in het gastenboek.
We zagen Ivar in een kek gestreept truitje. O, wat wil ik graag zo'n truitje en wat kan die Ivar springen, Snoopy was er stil van.
Heel bijzonder was Coco met haar niet-pootje, maar met een wel-uitstraling!
Helaas was Pepper er niet, de zus van Snoopy. Wel haar bazinnetje evenals Els, Anja, Victorie, Arwin, Betty, Hans, Henk en natuurlijk AA en Philippe en de aardige tombola-dames. En nog veel meer....

Met z'n allen blaften we nog een grote hond weg.

Tevreden en voldaan vertrokken we richting Groningen met de tombolaprijzen.
Thuis namen we direct het heerlijke kussen in gebruik en dat is nu meteen onze favoriet!

Van links naar rechts: Anja's beestenbol. Oh, wat een show. Freya en pa Bobby. Hoera voor Ivar.