Freya's column: 2013-05-13 FILOSOOF!?
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, ik voelde dat er wat ging gebeuren. Marja vertrok zonder ons, al schreeuwde ik alles bij elkaar. Even later werden we opgehaald door Hennie waar we af en toe een dag op bezoek zijn. Heel gezellig en relaxed. Ik en Snoopy liggen er elk op een bank te loeren en te slapen, afgewisseld met brokjes en een biscuitje. Deze keer gingen we zelfs in de auto op pad naar de bossen en wandelden daar op ons gemakje in de zon.
's Avonds kwamen we precies gelijk met Marja thuis. Had ze die dag 7 uren in de trein gezeten en daarna vergaderd met de yorkenclub.
Wat een lol. Toch werd ik afgunstig toen ik hoorde dat AA er was en Jenneke, Anja en Marietta en nog meer en er waren vooral ook Yorkies. Waarom wij niet dit jaar ?

We staan nu al vast op scherp voor de Terrasmiddag! En de Vriendendag!

Intussen scharrelen we door de tijd. Snoopy eet al een maand normaal, al wil ze niets extra's hebben. Afgelopen week werden we gewogen, was ik 1 ons en zij maar 50 gram aangekomen. Mag ik niets meer er bij en zij wel, maar dat laat ze liggen!!!! Of en dat is nog erger, ze daagt mij er mee uit. Ze komt van beneden met 1 brokje in de bek naar boven, waar ik op ons zonneplekje lig. Daar kauwt ze het vlak voor mij tergend langzaam op. Probeer ik het toch te pakken, dan is het “opgestaan, plaats vergaan” en ligt zij in de zon.Ergerlijk! En ontdek ik een kruimel, dan is het kijven en vechten geblazen en wil ze opeens die wel pakken.

Van de dierenartsassistente kregen we na het wegen een brok, ja echt het was een brok, geen brokje. Ik weigerde principieel: bij de dierenarts laat ik mij niet paaien. En bovendien, mijn schroktechniek geeft problemen met grote stukken: ooit stikte ik bijna in een hondenkoekje. Maar Snoopy kauwde met open bek en veel lawaai en kracht, de brok in stukjes op. Wat werd ze geprezen: zo'n prachtig gebit, zulke sterke kaken en wat een fantastische goede kauwgewoonte, ook prima voor haar tere maag en darmen! En dan te bedenken hoe ze mij en Marja al maanden de stuipen op het lijf jaagt met haar eetprobleem.

Ach: ieder van ons heeft zo haar eigenaardigheden en uiteindelijk wen je er aan.
Onlangs werd ik bij een bezoekje door de gastvrouw een “echte filosoof” genoemd. Zij begreep mij!

Van links naar rechts: kordaat type in een koud land! favoriet zonneplekje! ook in de zon! kop aan kont!

 

Freya's column: 2013-04-28 ZONNIG!
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, Marja is nog niet aan het breien en de zon schijnt! Hoe goed kun je het hebben?

's Morgens van 09.00u tot 10.00u is er zon op de trap, maar daar mogen we niet meer liggen. In het kamertje er naast is er een streep net groot genoeg voor ons beiden. Ik moet zorgen dat ik er als eerste lig, want anders weet je het wel. Snoopy neemt dan alle ruimte in. Ben ik er al, dan klapt ze bovenop mij of duwt me opzij, maar dan snauw ik terug en dat begrijpt ze. Gaat ze 2 cm verderop.
's Middags schijnt de zon op het terras en ook in de woonkamer. Bij voorkeur liggen we binnen, direct achter glas. Snoopy krijgt er nooit genoeg van, maar mij wordt het gauw te warm en dan ga ik in de schaduw. Straks in de zomer zijn we ook buiten.
Waarom is het weer zo verschillend? Vandaag liepen we door de wijk. Marja werd geïnterviewd over hoe ze het vond hier te wonen. Alsmaar druilregen. Eerst treuzelde ik zoveel ik kon, werkte niet. Toen bepaalde ik de route, werd niet op gereageerd. Tenslotte dacht ik: hoe harder ik draaf, des te eerder ben ik thuis. Konden ze me niet bijhouden! En Snoopy rent en snuffelt alsof ze niet voelt dat ze nat en koud wordt.
Sneeuw en harde wind houd ik ook niet van. Kan het niet gewoon een beetje stabiel 20 graden, zon en een briesje zijn? Want te warm kan ik helemaal niet tegen. Nee, geen zeurpiet, vorig zomer ben ik flauw gevallen. En toen ik bij die leuke hondencardioloog was, zei hij dat dat kwam door mijn sportieve lage hartslag. Gelukkig doopte de hondenuitlaat mij direct in het water, heerlijk.

Van jongs af aan leg ik mij als ik het heet heb languit neer op alle koude tegels en schaduwplekken die ik tegenkom. Even afkoelen en dan weer verder. Toen ik 5 was, leerde ik op een logeeradres zalig in het water te dobberen. Sindsdien zoek ik alle plassen en modderpoelen op. Zwemmen is er niet bij, gewoon je onderdompelen.

Snoopy moet er niets van hebben. Die zweet en hijgt dan verder. Stom!

Trouwens ze zit weer eens op cursus: braintrain. Lachen, als ik Marja er over hoor. Proberen ze Snoopy in het water te krijgen, geen succes. Moet Marja zich verstoppen en Snoopy haar vinden. Die rent als een hond zonder kop rond, blinde paniek, ze ziet er de lol niet van in. En Marja zit achter de struiken. Gelukkig mag ze ook brokjes zoeken en kunstjes doen en slijmen met de andere baasjes.

Zo zien we de zomer zonnig tegemoet!

Van links naar rechts: glanzen kort! tevreden Snoopy! Snoopy zonaanbidster! 2 kopjes 1 hond?

 

 

Freya's column 13 mei: FILOSOOF!?!
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

 

Lieve Yorkies, ik voelde dat er wat ging gebeuren. Marja vertrok zonder ons, al schreeuwde ik alles bij elkaar. Even later werden we opgehaald door Hennie waar we af en toe een dag op bezoek zijn. Heel gezellig en relaxed. Ik en Snoopy liggen er elk op een bank te loeren en te slapen, afgewisseld met brokjes en een biscuitje. Deze keer gingen we zelfs in de auto op pad naar de bossen en wandelden daar op ons gemakje in de zon.
's Avonds kwamen we precies gelijk met Marja thuis. Had ze die dag 7 uren in de trein gezeten en daarna vergaderd met de yorkenclub.
Wat een lol. Toch werd ik afgunstig toen ik hoorde dat AA er was en Jenneke, Anja en Marietta en nog meer en er waren vooral ook Yorkies. Waarom wij niet dit jaar ?

We staan nu al vast op scherp voor de Terrasmiddag! En de Vriendendag!

Intussen scharrelen we door de tijd. Snoopy eet al een maand normaal, al wil ze niets extra's hebben. Afgelopen week werden we gewogen, was ik 1 ons en zij maar 50 gram aangekomen. Mag ik niets meer er bij en zij wel, maar dat laat ze liggen!!!! Of en dat is nog erger, ze daagt mij er mee uit. Ze komt van beneden met 1 brokje in de bek naar boven, waar ik op ons zonneplekje lig. Daar kauwt ze het vlak voor mij tergend langzaam op. Probeer ik het toch te pakken, dan is het “opgestaan, plaats vergaan” en ligt zij in de zon.

Ergerlijk! En ontdek ik een kruimel, dan is het kijven en vechten geblazen en wil ze opeens die wel pakken.

Van de dierenartsassistente kregen we na het wegen een brok, ja echt het was een brok, geen brokje. Ik weigerde principieel: bij de dierenarts laat ik mij niet paaien. En bovendien, mijn schroktechniek geeft problemen met grote stukken: ooit stikte ik bijna in een hondenkoekje. Maar Snoopy kauwde met open bek en veel lawaai en kracht, de brok in stukjes op. Wat werd ze geprezen: zo'n prachtig gebit, zulke sterke kaken en wat een fantastische goede kauwgewoonte, ook prima voor haar tere maag en darmen! En dan te bedenken hoe ze mij en Marja al maanden de stuipen op het lijf jaagt met haar eetprobleem. Ach: ieder van ons heeft zo haar eigenaardigheden en uiteindelijk wen je er aan.

Onlangs werd ik bij een bezoekje door de gastvrouw een “echte filosoof” genoemd. Zij begreep mij!

Van links naar rechts: Noorse kunstjes! Net het Hogeland! Sportief type! Patroontje voor Snoopy! En dit voor Freya!!

 

Freya's column 24 maart: UIT!
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, wat heb ik een lol in en met mijn jasje! Al krijg ik er geen extra aandacht meer door zoals in Callantsoog. Gekleed op pad, dan staat mijn staart direct fier de lucht in. Ik snap niet dat Snoopy zo pissig is op haar zwarte truitje. Het is nog koud en dat merkt zij toch ook. Hoewel, toen ze deze week de duiven uit de tuin joeg, deed Marja de deur dicht. Daar stond Snoopy en gaf geen geluid, wel een uur lang. Ik dacht zoek het maar uit. Gelukkig zag Marja haar, ze vloog naar binnen en bibberde niet eens.
Verjaagd zij de duiven, ik heb ontdekt dat hun stront heerlijk is. Gelukkig trekken de vogels zich niet veel van Snoopy aan en kan ik het poepje eten, zolang Marja niet achter me aan krijst.

Inmiddels staan we op Facebook bij de hondenuitlaat: trots natuurlijk. Ik loop altijd gezellig mee met Sjannet of Renée, veilig en vertrouwd. Snoopy houdt weer ons in de peiling, maar zoekt ook aandacht bij alles en iedereen die we ontmoeten.

Uit waren we ook, met tas op wielen naar Jenneke in Friesland. Het rook bekend. Overal heerlijke kussens en hondendekens en natuurlijk Gijs, Henry en Iwan. En later nog 2 flaporen Floris en Mossjeh.
Ik en Snoopy stelden ons vinnig op, met veel kabaal. Daar hadden ze niet van terug. Marja zei iets van te gast zijn, maar ik ben voor duidelijkheid. Het bleken erg lieve kereltjes en Iwan zelfs heel bleu. We lagen allemaal gezellig bij onze eigen vrouwtjes naar elkaar te loeren. Toen werd er gegeten, d.w.z. zij, niet wij, al waren we wel paraat. Typisch: er viel niets uit de lucht!

Snoopy begon jaloers te doen, wat niet aansloeg en toen natuurlijk slijmen. We wandelden met Gijs en Henry, Iwan mocht niet mee. Hij wil niet aan de riem, nou ik van oorsprong ook niet graag. Nu doe ik alsof ik er niet aan vast zit en zolang Marja de lijn slap houdt, dribbel ik vrolijk mee. Maar o wee, als ik maar denk dat ze gaat trekken! Ik ga direct plat en verroer geen poot. Consternatie op het zebrapad, als een dood ding word ik meegesleept. Terwijl het zo simpel is: laat gewoon die band vieren en ik herrijs. Jenneke en Iwan hebben jullie hier wat aan?

Aan het eind van de middag was het duidelijk: Snoopy bij Marja op schoot, de mannen op de bank bij Jenneke en daar tegenover ik op een kussen voor mijzelf.

Zo wil ik wel vaker uit!

Van links naar rechts: uit met Doggy's walk out! Iwan, Gijs en Henry! en myself! prima logeeradres!

Freya's column 10 maart: RUSTIG! (?)
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, we lopen er momenteel wat slordig bij. Hoog tijd voor een opknapbeurt. Maar zolang het koud is, worden we nog niet geknipt. En bovendien: Snoopy moet extra in de gaten gehouden worden door de trimster. We denken dat ze daar allemaal haar heeft gegeten.

Het blijft een bijzonder beestje! Haar eerste levensjaren gedroeg ze zich als een vliegende helleveeg, altijd bazig aanwezig. Ze leek nergens bang voor, hapte en beet als haar iets niet aanstond. En nu na 5 jaar hangt ze 24 uur aan mij en aan Marja. Continu Snoopy aan de kont, op de nek, de rug, voor de pootjes, op schoot, op bed. Altijd stijf tegen ons aan of hoogstens vooruit springen en dan weer gauw terug rennen.

Samen vertrokken we in onze reistas, deze keer op wieltjes. Heerlijk gereden: bus, boot en nog een bus. Marja hoefde ons niet eens te duwen: we rolden vanzelf aan boord. Het werd Schiermonnikoog. Omdat het waaide en koud was, hadden we beiden ons jasje aan.
Wat een ruimte en rust: geen hond te bekennen. En ook geen konijn. Tenminste Snoopy rook ze niet en er was niets te zien. We mochten los over het strand rennen. Dat was een beetje onwennig. Ik bleef dicht bij Marja en ja, Snoopy dicht bij mij. Van nood probeerde Marja voor ons uit te hollen, wat een blamage.
We bleven 3 dagen. We waren zo blij dat we als hondjes gratis in het appartement mochten zijn, dat we ons rustig gedroegen. Het hielp ook dat er af en toe wat lekkers op de grond viel en we er 2 schoten bij hadden.

We hopen dat we nog eens gaan en dan zullen we het strand over vliegen net als de mensen met vlieger en plankje.

Weer thuis ging ik onder de trap liggen. Wat zag ik? Een heerlijk groot 2e kussen naast ons vertrouwde plekje. Het is de bedoeling dat we daar op vallen als we elkaar van de treden duwen, als we misstappen, of er zomaar afrollen. Het is niet het vangnet waar ik over hoorde praten. Afwachten maar.

Toen moest Marja zo nodig weer een dag weg en konden wij niet mee.
Gelukkig mochten we naar een goede bekende. Het was er perfect: rustig, heerlijke banken en gezelligheid en koekjes (wel met mate helaas). We gedroegen ons passend: ze had nog nooit zulke lieve bedaarde hondjes op bezoek gehad.
Een groot succes: we zijn er al weer geweest!

Van links naar rechts: Freya: me and my shadow Snoopy! kunstje op Schier! flauwekul!

 

 

Freya's column 24 februari: HIEPERDEPIEP! (?)
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, opeens waren we Snoopy kwijt. Gewoon in huis, 's avonds. Marja rommelde in de keuken met onze brokjes. Het grote blik onder de gootsteen, moest bijgevuld evenals onze bakjes en bekjes. We hingen er om heen, je weet maar nooit. Het leverde amper wat op en ik vertrok richting hal. Altijd een rustige plek: onder de trap op ons lievelingskussen.
Het bleef stil: geen Snoopy die mij er af jaagde, zat in het gootsteenkastje op jacht naar voer!! Tik, tik, tik tegen de binnenkant en daar verscheen ze weer.

Toch wel geschrokken en terecht wilde ze er voor de foto niet weer in.

We zijn ook voor “APK” geweest. Ontmoeten een oude bekende als vervangend dierenarts. Wij logeerden bij hem, na toestanden als breukoperatie, maagwandontsteking en chocoladevergiftiging. Hij zei dat hij meteen vrolijk werd nu hij ons weer zag als eerste klant. Nou bij mij ligt dat anders, maar ik deed alsof. En dat leverde mij een groot compliment op: o wat fit, ja ook hartje (moest Marja zo nodig vertellen) en wat mooi en goed gehumeurd en gezellig. En niet meer krabben, een wonder. Prachtig op gewicht, hieperdepiep vertrok ik met staart omhoog.
Ook Snoopy was goed te pas, zij trekt zich niets aan van een dierenarts. Wordt het te gek dan gromt ze even en hapt flink. Ze was gelukkig aangekomen en op haar gewone gewicht.
Tenslotte moest Marja “op gesprek”. Ik zag de slagroomtaart al voor me, maar helaas deze dokter is van slank en brokjes en niet van ditjes en datjes. Wel is de zorg om Snoopy en haar eten nog een puntje. Af en toe wil ze niets en voelt zich niet lekker. Dan poept ze heel vies en daarna is het o.k. Toch wat overgehouden van haar haareterij? Gaat ze nog op de foto? Afwachten. Zolang ze als een gek springt, zal het wel meevallen.

Tenslotte hadden we onze jaarlijkse strandwandeling bij Callantsoog, met de Hondenschool. Super gezellig, niet meer dan 17 honden, dus overzichtelijk. Wij reden mee met Manjou van 2 jaar, uit Spanje. Wat een lief bescheiden hondje.

Ik in mijn jasje maakte de blits: er doken liefst 5 honden: 2 witte herders, 2 labradors, en nog iets groots, bovenop mij. Piep, piep, piep, deed ik en daar gingen ze weer. En 5 minuten later hetzelfde. Ze wilden me zelfs in de lucht gooien, o wat was ik populair. Na Snoopy keken ze niet om. Toen moest opeens mijn jasje uit en helaas daarmee verloor ik alle aantrekkingskracht.

Wat een verstand: het innerlijk telt, niet de buitenkant!

Van links naar rechts: Freya: kek op Callantsoog! Snoopy en Freya:ook op het strand bij elkaar! Zoek ons! Nagenieten thuis!

 

Freya's column 10 februari: VAN ALLES WAT!
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, even een weekje vrij gehad van het schrijven, iets met de computer? Maar nu zijn we er weer.
En eens een keer geen toestanden.

In Hattem was het gezellig. Het klikte opeens met de baas in huis: echt een fijn contact en een prima schoot om uit het raam te kijken.
Met elkaar gingen we op bezoek in Bosch en Duin. Ik heb nog nooit zo'n fantastisch zacht vloerkleed gevoeld en heel sjiek. Waarom heeft Marja alleen hout? En dan die ruimte: van salon naar keuken is al een wandeling. En in de keuken elke keer ham, kaas of worst uit de lucht: we bleven heen en weer rennen en smikkelen. Daar weten ze wat een york toekomt!

Terug in Groningen was er sneeuw: daar heb ik schoon genoeg van, al draag ik graag mijn kekke jasje. Snoopy merkt niet eens dat het vies, nat en koud is, ongevoelig type.

Ik krab nog steeds niet, vergeet bijna er aan te denken. De lekkere hapjes voor Snoopy zijn helaas ook voorbij. Hoewel....ze houdt de spanning er in. Eet 5 dagen en dan stopt ze weer. Is niet haar levendige zelf, rekt zich aldoor uit, wil niet springen, houdt wel alles in de gaten. En met de bal speelt ze ook. Alle brokjes staan haar tegen. Zelfs het stukje kaas 's morgens wil ze niet. Na een dag krijgen ik en Marja de zenuwen en Snoopy honger. Een extra lekker blikje gaat open, ik watertand, maar Snoopy draait zich walgend om. Er komt rijst en kip, als ze maar wat naar binnen schuift. Het blijft bij 10 brokjes anti-jeuk en anders niet! Stom!!!!!!
Dan na 2 dagen: hoera, Snoopy-springveer is top. Springt hoger dan ooit, wil de hele dag spelen en eet alles wat haar voor het bekje komt. Maar ja.... dan verdwijnen weer de lekkernijen.

En na 5 dagen begint ze van voren af aan.

Al ben ik wel een beetje oud er voor, de laatste tijd vind ik het lollig om af en toe Snoopy uit te dagen. Die gaat er direct op in, maar waarom moet dat nou zo onbeheerst? De open trap is favoriet. Ik ren voor haar uit naar boven, maar zij duwt mij opzij. Dan mag ik niet verder van haar. We bekvechten wie op de bovenste tree,met mooi uitzicht, komt. Goedmoedig bedoeld, alleen Marja snapt het niet.
Roept ach en wee, die enge trap.

Gaat ze iets aan doen, hoorde ik, maar wat?
Spelen we eindelijk gezellig samen, ook niet goed!

Van links naar rechts: de perfecte klik/schoot! En idem keuken! Snoopy op sjiek! Freya: eigen kleed veel te min!

 

Freya's column 20 januari: 2013!
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, de vorige keer eindigde ik met te zeggen dat we goede voornemens hadden. Helaas vergat ik dat Marja mij een jaar geleden leerde dat het geen zin heeft die te hebben omdat ze toch niet slagen.

Maar laat ik voor mezelf spreken. Sinds het gedoe met Snoopy en haar eetprobleem, waarbij ik alles wat zij niet at, probeerde te pikken, ben ik gestopt met krabben. Acuut, plotseling en al meer dan een maand, doe ik dat niet meer. Dit is toch een uitstekend plan voor 2013, want hoe kom ik anders van die saaie anti-jeukbrokjes af? Wat Snoopy allemaal kreeg, smaakte me heerlijk.
Mijn eettoekomst komt er nu vast vrolijker uit te zien!

Nadat AA mijn laatste stukje had gelezen, belde hij. Ik gaf direct antwoord. Hij is een echte fan van ons. Marja werd goed de wacht aangezegd: Wij snaaien zo vaak en zo verkeerd, omdat ze ons te weinig eten geeft. Dat moet onbeperkt zijn, altijd klaar staan en met slagroomtaart en oliebollen er bij. Ik was zo blij, dat ik meteen keek of ons koffertje nog in de gang stond om richting Rotterdam te vertrekken. Maar van dat plan had Marja al weer spijt gekregen. We mogen niet meer weg en moeten het met haar doen.

Intussen hoorde ik over andere honden die, net als Snoopy haar hadden gegeten en ook plastic zakken en enorme pollen gras en natuurlijk poep. Eigenlijk is dat snaaien een topsport voor de brain en dat is goed voor ons. Ik prijs mij gelukkig dat ik, voordat ik in Groningen kwam, als pup een fantastische leerschool had: koekjes van de tafel, eten van een ander, ik draaide er mijn pootje niet voor om. Dat wil ik graag zo houden en Snoopy blijkt een goede leerling.

De afgelopen week kwam Jenneke uit Friesland op bezoek met een heerlijk kauwstokje. We lieten ons van onze beste kant zien. Snoopy verjoeg de duiven en de kat van de achterburen die daar binnen, boven voor het slaapkamerraam zat. We deden onze kunstjes en bemoeiden ons overal mee. Zulke logeetjes kan ze zich echt op verheugen, denk ik.

Helaas na 2 weken lekker smikkelen, stopte Snoopy opnieuw met eten. Er ging niets in en bijna niets uit. Ze was wat stiller, maar niet ziekig. We vertrokken toch naar Hattem, een favoriet adres.En gelukkig na 2 dagen was ze haar zelf weer en lustte alles.

Ook in 2013 gaan we er voor!!!

Van links naar rechts, Ilse: de plastic zak-en graspoleetster! Snoopy in brokjesgevecht! Snoopy: weer geen trek! Waar ligt wat van wie?

 

Freya's column 7 januari:GESPREK!
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, weer een jaar erbij en weer een jaar om vooruit te kijken.

Was het daarom dat Marja met ons in gesprek wilde? Het leek serieus. Ik deed direct mijn oortjes dicht, maar keek zeer aandachtig en Snoopy trok haar meest onnozele kop. Daar begon het: bla, bla, bla.... en maar door. Ik werd zo nieuwsgierig dat ik niet kon nalaten te luisteren. Het was over “maat vol”, “grens bereikt”, “gehad met jullie”, “koffertje klaar”, “vertrekken”.
Gingen we op reis en dan ver weg? De afgelopen week had onze tas en inderdaad een koffer, klaar gestaan. Maar vreemd genoeg werd alles weer opgeborgen en bleven we juist thuis.

We hadden stille dagen achter de rug, ook al omdat Snoopy heel rustig was. Niet klierde, niet rende en geen zin in kunstjes en eten had. Ze lag alleen maar languit te slapen en te loeren, want sloom was ze niet.
Het werkte mij en Marja op de zenuwen. Dus naar de dierenarts: ze moest licht voer, maar dat vrat ze ook niet.
En...opeens 's nachts een tumult: Snoopy stikte zowat in haar kots. Mijn bekje ging op stand recycling, maar het leek zo vies, allemaal haren, dat ik acuut gal spuugde.

Het luchtte haar en ons op en 1 dag at ze normaal om dan weer te stoppen. Je snapt het: richting dierenarts en Marja nam de harenkots mee(!). Hij keek verbijsterd: Snoopy is toch echt een hond, maar ze had als een kat een grote haarbal gespuugd. Lange grijze pluizen, maar waar vandaan? En wat stom om dat te eten, dat zou zelfs ik niet doen! Uniek in de dierenpraktijk.
Ze moest elke dag stroop met olie en vezelbrokjes, maar dat wilde ze niet. Wat een gedoe: ze moest eten want haar darmen moesten in beweging, dus kip en leverworst en rijst, wat ze netjes korrel voor korrel naar buiten werkte.
Ik deed mijn best overal van mee te bikken, heerlijk.

En na 3 dagen kwam er nog van alles uit haar kontje en 's avonds klierde Snoopy weer, deed kunstjes en wilde eten. Helaas voor ons beide is de leverworst verleden tijd en moeten we ons door vele kilo's lichte,vezel-en anti-jeukbrokjes heen vreten. Een goedkope tijd voor Marja, dank zij Snoopy.

En dat gesprek? Ik hoorde het haar vertellen aan de telefoon: nog 1 misstap van mij of Snoopy en we gaan richting, retour, Rotterdam.Maar wat is een misstap? Daar verschillen we van mening over.

Bovendien wat moet ze zonder ons beginnen, met al onze goede voornemens voor 2013!

Van links naar rechts: Rijstkorrels niet naar binnen maar naar buiten gewerkt! Snoopy mager maar weer de oude!
2 lijfjes, 1 kop? Onze vriendin Sinou!

Freya's column 22 december: ZEGENINGEN!
Freya (11 jaar) woont met Snoopy (5 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, soms weet ik niet wat te schrijven.
Als ik naar mijn vorig stukje kijk, dan ben ik heel trots op de foto's van mij en Snoopy er boven. We wilden graag ook zo op de Kerstsite, maar Marja krijgt dat niet voor elkaar.

Het weer is hier niet top, veel te koud en nat. Ik ben blij met mijn jasje, maar nu zit het klittenband aan mij vast in plaats van aan de sluiting. Snoopy's jasje is gebreid met nog een regencape er over heen. En nu fladdert dat in de wind, lijkt ze Batman. Toch hebben we veel plezier met de hondenuitlaat, want ze verwennen ons lekker warm in de auto, dus zoveel buiten lopen hoeven we dan niet.

Het blijft een sport voor mij om te snaaien. Zo had Marja koffiebezoek. Wij bemoeiden ons er mee, gezellig. Opeens.....ik zag mijn kans schoon! Ze hield haar ene hand wat lager, wat zat er in? Een kerstkransje, hap daar zat het in mijn bekje. Bleek er chocola aan te zitten, veel misbaar om me heen. Ik bedacht me niet: liet het direct los, er zijn grenzen.

Het is bijna niet te begrijpen dat ik al weer jaren bij Marja ben en Snoopy hoort er ook al weer een tijd bij. Ik denk dat dat altijd zo door gaat. Maar deze week hoorde ik Marja aan de telefoon. Ze praatte met Jenneke van die leuke beestenboel in Friesland. Het klonk serieus en verdrietig. Bleek dat Koentje heel ziek was en dat ze al snel dood zou gaan. Dan zou ze er niet meer zijn als wij komen logeren. En ik vond haar zo pittig en wijs en was zo trots dat ik haar halfzus was.
Mensen hebben het dan over herinneringen. Ze bedoelen niet alleen hun belevenissen met ons samen, maar ook wat ze in al die jaren verder hebben meegemaakt. Fijne gebeurtenissen en droevige, dat komt allemaal naar boven.

Ze mogen ons dankbaar zijn dat wij hun die kans geven zich te bezinnen en ook om een periode af te sluiten. Al ben ik voorlopig niet van plan dit Marja te gunnen en Snoopy ook niet.

Zo lagen we gisteren aan bij een high-tea, heerlijk voor de open haard. Rustig wachtte ik af of er wat zou vallen. De tafel was zo laag dat Snoopy bij de slagroom kon, maar dat mocht weer niet. Toen er ook niets viel, troostte ik mij met de onvermijdelijke anti-jeukbrokjes.

Ik telde mijn zegeningen!

Van links naar rechts: Kras Koentje! Freya met Koentje:halfzussen! High tea! maar niet voor ons!

 

Snoopy geknipt en Freya ook!

Freya's column 9 december: GEWOON!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, eens echt 2 “gewone” weken, geen gestress met ziekte of andere toestanden.

We kregen heel gezellig bezoek van Jenneke uit Friesland. Ze had een toppie-kauwstokje bij zich en we sloofden ons uit om bij haar in de smaak te vallen. We waren alert op alles: vreemd geluid bij de deur, post, duif in de tuin, tijd voor koffie en dus een koekje. We lieten ons horen, zodat ze weet hoe slim we zijn en hoe nodig voor Marja. We deden kunstjes en Snoopy sprong overal op en af en slijmde als nooit te voren. Ik toonde dat ik klok kon kijken, natuurlijk, en dat ik Skype in de gaten houd. Snoopy was trots op haar balspel en haar sporen op de antieke kast. Nu Jenneke ons beter kent, mogen we vast wel komen logeren!

Maar ja, toen wou Marja de aandacht en werden we naar de hal gestuurd. Snoopy sleepte de mand onder de trap vandaag richting kamerdeur. Direct achter die deur konden we toch hun geklets mee krijgen. Gerommel in de keuken hield ons scherp om ons acuut te melden.

En dat doet me weer eens aan eten denken. Nicky, wat een genot niet afgewogen brokjes. Gewoon op het gevoel gegeven en wat voor gevoel. Hoef ik, hoe strak ik Marja aankijk met mijn meest uitgehongerde blik, niet op te rekenen. Gelukkig staan daar elke dag een tipje kaas en beloningsbrokjes voor onze kunstjes tegenover.

Snoopy heeft iets nieuws bedacht. Ze tilt aldoor haar rechtervoorpootje op en dan wil ze daar onder gekriebeld worden. Lijkt echt stom!
En bij het voetballen 's avonds schiet ze de bal niet alleen in de gieter maar nu ook in een laars. Het is werkelijk bijzonder, maar waar dient het voor? Want ze krijgt het ding er niet meer uit.

Tenslotte zijn we deze week getrimd, onze winterbeurt. Het is gedekt geworden en het was echt genieten, zo zijn we verwend.
Nu worden we geen bewegende sneeuwbal, maar ik krijg wel een erg koud kontje. Mijn jasje reikt niet zo ver. Daar heb ik wat op gevonden, met dank aan Snoopy. Vanaf dat ze pup was, poept ze heel soms stiekem in de logeerkamer. En dat doe ik nu ook. Heerlijk, bijna net zo prettig als op de kleedjes waarop ik het leerde in mijn vroege jeugd.

Alleen.........oortjes dicht, want de teksten van Marja liegen er niet om!

Van links naar rechts: Snoopy geknipt en Freya ook! Snoopy en de antieke kast! En hier weer op Freya's nek!

Freya's column 9 december: PERFECT!?
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, ik ging gewoon mijn gang en Snoopy ook.
Maar opeens moest ik mee, alleen, en ik herkende het direct: de dierenarts. Wat nu? Gelukkig schoot me te binnen dat hij mijn gedrag de vorige keer lullig vond. Dat zou me niet weer gebeuren. Ik gaf geen krimp, ook al kreeg ik een prik in mijn poot en kwam er bloed in een buisje.

Later thuis hoorde ik Marja: alles perfect, nieren, lever, suiker, cholesterol en meer.We waren alle drie helemaal heppie! Ik deed van vreugde een dikke plas midden in de kamer en Snoopy er over heen. Vervolgens vloog ik de open trap op om op de 10e trede door het raam naar buiten te kijken en Snoopy er achter aan. Ik heb echt mijn air verdubbeld, wie maakt me wat!

En laat dat nu bij Marja niet altijd goed vallen. Dan heeft ze van die rare gezegdes. Staat haar ons gedrag niet aan, is het “ik krijg een sik van jullie, ik krijg er twee”. Nou ik zie er niets van, of is ze al helemaal sik geworden? Een andere geliefde uitspraak is “ik krijg een hartverzakking”. En tegen mij is het “Freya je vreet je nog eens dood”. Hoe komt ze er bij? Dood eten, ik maak me drukker over dood hongeren en snaai voor de zekerheid alles wat me voor het bekje komt. Na mijn cardioloogavontuur (pilletje gepikt, ik weet van niets?) heeft Marja wat opgeborgen op de slaapkamer. Maar wat? Ik heb een week elke ochtend voor de kast gelegen, maar er kwam niets uit. Alleen die uitspraken van haar moest ik over mij heen laten gaan.Trouwens die hartverzakking: het lijkt mij een goede training voor de hartspier, af en toe wat stress van ons.

En dat doet me ineens aan Nicky denken. Kerel (?), eet je echt niet meer, nooit een tussendoortje? En hoezo beweeg je minder? Wie bepaalt dat? Ik weeg 2,8 kg en Snoopy 3,3. We krijgen over de dag verdeeld 50 gram anti-jeuk dieetbrokken vanwege mijn gevoelig huidje. Bij het ontbijt valt er een mini plakje kaas op de grond. 's Avonds krijgen we een kleine Kong half gevuld met hetzelfde dieetvoer, maar dan uit een blikje. Soms gaan we naar de hondenkoekjesbuurman, dan hebben we mazzel. En Snoopy wordt voor haar kunstjes gepaaid met hondensnoepjes, waar ik van mee profiteer. We gaan alle dagen lopen, maar zijn ook gek op slapen en dan 's avonds de kunstjes en apporteren en Snoopy nog voetballen.

We bemoeien ons overal mee en dat kost ook energie, doe jij dat ook?

Wacht.... de post, bezoek, een duif..........van harte gaan we te keer en Marja krijgt weer een......................, de zoveelste!

Van links naar rechts: bij de pc! Snoopy's troost! In dit kastje? Freya bij de trap!

 

Freya's column 11 november: LICHT UIT-AAN!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, het begon fijn. Op bezoek in Oosterhesselen, lekker wandelen, mooi weer, koekjes, worst bij de slager en kaas bij de kaasboer.

We zijn er zo bekend dat de mensen denken dat we er wonen. Ik zat heerlijk bij het baasje van Westie Rakker, op schoot. Snoopy wilde natuurlijk ook, maar er was geen plaats naast mij en geen ruimte om te springen. Tot onze verbijstering vloog ze rond de eettafel, wipte bij het andere baasje op schoot, vloog over de tafel en zo..... bovenop mij. Op haar manier is ze toch ook superslim.

Terug in Groningen pakten we de draad weer op. Eten en snuffelen, wandelen en kunstjes doen, op schoot liggen en stijf tegen elkaar aan slapen, geklier van Snoopy en gemier van mij. Sjannet of René van de hondenuitlaat lopen en spelen 2 keer per week met ons. Zo ook vorige week, gelukkig droog weer. Na afloop werd ik in de auto getild en toen............ging het licht uit!!

Ik was weg van de wereld, kan er niets over vertellen, gelukkig wel na vertellen. Vaag herinner ik me dat ik niet wist waar ik was, dat ik de auto, de mensen en ook thuis niet herkende. Ik viel om en kon toch niet ophouden met rondjes draaien. Tenslotte werd het weer zwart. Ik rook de dierenarts, het raakte me niet. Maar 's middags voelde ik honger en sleepte me naar de keuken, waar ik een heel klein beetje eten kreeg en weer wegzakte. De volgende dag voelde ik me beter, maar moe en ik had spierpijn. Na 2 dagen weer naar de dierenarts, nou ik streste alweer en Snoopy deed solidair mee. Ik hoorde iets van “Freya dit is gewoon lullig gedrag”, maar ook over een veel te lage hartslag, pilletje gesnaaid, epileptische toeval??? Ik hield mij van de domme. Even aan zien, dus hoera geen geprik of erger.

Inmiddels ben ik opgeleefd en Snoopy ook, want die is nergens zonder mij met haar grote bek. Vooral het uitstapje met Marja deed mij goed. Ik ging alleen mee, zonder de stoorzender. We moesten wachten in een rustige ruimte. Ik keek relaxed naar buiten. Toen werden we opgehaald en ik kreeg alle aandacht, al kwekte Marja er door heen. Ook werden er plakkers op mijn pootjes gedaan en zat ik vast aan een apparaat waar alsmaar papier uit kwam. Ik hoorde over hartje zus en hartje zo. Heel interessant.Uiteindelijk was het klaar en gelukkig goedgekeurd. De dierencardioloog, want zo heette hij, was tevreden. Hij vond mij lief en was geïmponeerd dat ik zoveel wandelde. Ik had een goede conditie, maar het lopen mocht wel een tandje lager, dat knoopte ik direct in mijn oortjes. Geen zin, dan laat ik mij dragen.

En zo......ging voor ons drietjes het licht weer aan!!

Van links naar rechts: Snoopy op de thee! Freya in Oosterhesselen. Herfst. Weer vertrouwd.

Freya's column 28 oktober: VRIENDEN-DAG!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, het is al weer even geleden, maar vergeten ben ik het nog niet: onze Vriendendag! In Zaltbommel, in elk geval ver weg.
Maar we hoeven deze keer niet in de tas en niet in de trein. We worden van huis gehaald en ook weer terug gebracht, wat een luxe.
En wat gezellig: met z'n allen bij Jenneke in de auto. Gijs is er en Iwan en Henry ook en we liggen relaxed in grote benches achterin.
Snoopy maakt zelfs geen ruzie. Na uren rijden geef ik mijn blafsein net op tijd. We hebben het Dogcenter gevonden en na een plas maken wij onze entree.
Ook dat is veel leuker met 5 yorkies. We willen rondrennen en iedereen begroeten. Dat mag maar even, want er is een officiële keuring en wij kennen onze plaats. Op een strategische plek staan 2 grote kamerhokken en daar gaan we in. Iedereen die binnen komt, moet langs ons lopen.

Er zijn al heel fraaie hondjes, 's nachts gewassen en geborsteld en geföhnd en nu worden ze opgetut met strikjes en gladgekapt en dan de ring in. We kijken onze oogjes uit en zien veel bekenden zoals Anja met haar bende en Hallifax en Emmy, die Lucky thuis heeft gelaten.
Jenneke en Marja zijn eerst druk met lootjes verkopen en cadeautjes uitdelen. Vervolgens gaan ze lekkere broodjes eten en laten ons alleen met water en droge brokken. Dat is een minpuntje. Vooral als ik door heb dat er ook yorkies mee gaan lunchen.

Als ze terug komen, voel ik stress. Henry en Gijs worden gegrepen en mooi gemaakt, zelfs met een vlechtje dank zij Anja. En dan moeten ze als doodgewoon vriendenhondje showen. Laat Gijs nu met Marja lopen! Ik en Snoopy kijken scheel van jaloezie, maar we zijn machteloos. Zowaar is de 1e prijs voor hen en ook Henry en Jenneke krijgen een beker. Er zijn heel erg lieve keuringsdames. Anja's oudje wint en pup Punto is de topper van de dag! Zo heb ik er vrede mee dat wij op afstand moeten blijven.

Na de keuringen is de sfeer ontspannen en mogen we rondrennen. Snoopy stuift naar AA, doet kunstjes en slijmt zich in de aandacht. Ik ruik waar de keuken is, maar die hebben ze hier niet. Gelukkig snuffel ik her en der wat brokjes bij elkaar. Het regent vreselijk, dus heerlijk dat we niet met de hondenuitlaat mee hoeven, maar de hele dag binnen kunnen genieten. Tevreden en vol indrukken gaan we in de auto retour Groningen. Alle 5 vallen we in slaap. Het kost mij moeite het stoplawaai te geven, maar gelukt!

De afgelopen week lette ik goed op Marja: leest ze Facebook? En ja, daar staat ook de fantastische Punto op! We schrijven meteen dat ze zeer welkom is in Groningen, past precies bij ons. Al denkt het baasje er vast anders over!

Van links naar rechts: tevreden in hekwerk! Gijs, Iwan en Henry ook! Emmy's topverzorging! Gewassen en ingepakt naar huis!

Freya's column 14 oktober: STOORZENDER!?
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, ik word van alles genoemd, maar Stoorzender was er nog niet bij! En zo ten onrechte!
Het begon gezellig. De Hondenschool Stadspark bestond 10 jaar. Er was veel te doen.

Ik werd nostalgisch: 10 jaar geleden ging ik op puppy-cursus. Ik leerde er Bas de rottweiler kennen, wij vielen op elkaar. Helaas hij is al lang dood. In al die andere cursussen: gehoorzaamheid 1 en 2, vervolg 1 en 2, speuren, behendigheid en doggydancing bleef ik trouw aan de club. Altijd weer een verrassing welke honden er kwamen. En dan Sietske, Rutger, Petra en Christian: allemaal verstand van honden. Het was soms een hele kunst ze te slim af te zijn.

Toen ik schoon genoeg van de wip had en Marja van cursist zijn, stopten we. Maar ja.....toen kwam Snoopy. Daar ging Marja opnieuw: gehoorzaamheid werd een flop, maar behendigheid was succes voor de felle springveer. Alleen echte wedstrijdjes hielden ze beiden niet van.
Gelukkig kwam er eindelijk weer doggydancing dat nu DogDance heet en dat was toppie voor de aandachttrekker.
Ik ging er ook van ronddraaien: koekje, koekje, koekje. Elke dag raak.
En nu dus feest. Er was ook een aardige en verstandige dierenarts. Ze praatte met Marja over mijn staarprobleem en wilde mij graag bekijken. Het hartje was goed, mijn gebit o.k. en ze vond mij zo'n lief karakter.
Toen Snoopy, vol ontzag riep ze: “moet je kijken!” Ik keek en... regelrecht in die grote bek van Snoopy. “Wat een enorm gebit, wat een echte terriër, het is niet te best als daar iets tussen komt”, hoorde ik. Ik dacht breek mij het bekje niet open: zie onze antieke kast, rieten manden, stoelpoten, kerst-eland zonder gewei en ga zo maar door. Niet te vergeten de kuiten van Marja en mijn voorpootjes, de egels en haar eigen maagje. Wat was ze ziek toen ze een varkensoor naar binnen had geschrokt.

Snoopy toonde haar griezeligste grijnsgrom en deed bazig op de arm van Marja. Die zette haar gauw neer en de dierenarts vertelde dat die types in flarden gevochten bij haar in de praktijk kwamen. Verstandige Snoopy gaat tegenwoordig gelukkig liggen in plaats van vechten.
Opeens: demonstratie DogDance. Oeno de schapendoes deed het prachtig en Charmayne kan het echt met haar hond. Toen Snoopy, de muziek draaide. Ik werd vastgehouden door Anja met haar chihuahua Vlinder.Daar vloog Snoopy hazewind: het veld over regelrecht naar mij. Marja roepen, publiek lachen, Snoopy retour na een extra rondje. Ze deed 1 kunstje en weer naar mij, natuurlijk! Wat een aanfluiting voor de dogdancesport.

Maar vooral ….... wat onnozel van Marja: we dansen thuis al een jaar met z'n drietjes. Loyale Snoopy wilde dat nu ook.Na de laatste tonen mocht ik het veld op. Sietske riep “kijk dat is de STOORZENDER”. We kregen een mooi toespraakje van haar: dat we al zo lang op school komen. Er waren koekjes en we mochten nog een gratis cursus.

Alleen.... STOORZENDER, ik???
Die stond op 2 benen naast haar!

Van links naar rechts: 10 jaar Hondenschool! Ook familie! Die aardige dierenarts! Nadromen!

 

 

Freya's column 30 september: MARTIN!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, eerst even dit voor Heny-Joy, die mailde in het gastenboek.
Hij heeft groot gelijk dat hij zich niet meer wil uitsloven voor ons. Ik heb er nog eens over nagedacht: ik ging niet in op zijn lieve gedraai, want was sceptisch na het blauwtje dat ik, zoals jullie weten, onlangs liep. En Snoopy, ja die werd in haar eerste cursus door 8 jonge reuen belaagd en dat was genoeg voor altijd. Bovendien vind ik je te lief voor die haai-baai.

Dan al weer een uitstapje. Weer in de tas op wielen, bonke-bonk, maar ik wen er aan. Toen in de trein, daarna gereden, maar minder gebonk. En toen werden we verwelkomd in een rommelige ruimte. Marja kreeg koffie en wij water, maar niet eens een koekje. Even later kwamen er allerlei honden en baasjes binnen. Ik stond perplex. Voor de duidelijkheid snauwde ik ze kort toe. Dat begrepen ze direct: ik was de oudste en de baas. Iedereen hield zich rustig, zelfs Snoopy. We kregen een toespraakje over wat er ging gebeuren en wat we moesten doen.

En daar liepen wij: Schipperke, Spaniels, Lakeland Terriërs, Stabij, Herdershonden, Barbet, Cain Terriërs, Benner Sennenhonden en Wetterhouen. Allen voorafgegaan door mij en Snoopy! O, o, o wat had ik een plezier. We draaiden rondjes op een nepgrasveld en allemaal mensen en allemaal lawaai. Er zong luidkeels een shantykoor. Maar ik voelde me zo happy dat niets mij deerde.
Het werd nog leuker: we moesten naar voren komen en werden geïnterviewd door een echte hondenvriend: Martin Gaus. Hij vond ons ras zo onverschrokken en slim en echte honden, ja natuurlijk! Hij vroeg Marja waarom ze ons had gekozen, vanzelfsprekend toch. En of ze het niet eng vond als ze, wandelend met ons, grote honden tegen kwam. Eerlijk zei ze dat wij haar van haar angst voor grote honden hadden afgeholpen, zo is het. Ze moest zo nodig nog verklappen dat ik op Rottweilers val, ging mij wat te ver.

Martin was benieuwd of wij ook strikjes hadden gedragen, ja dus. Maar zo'n lange zijde-achtige vacht leek hem moeilijk en tijdrovend in het onderhoud. Nu zagen hij en het publiek dat het ook anders kon.Ik hoorde tips, zoals hoe ga je om met een Jack Russell die alle bezoekers in de hakken bijt: belonen, belonen, belonen! Wat een aanpak! Ik dacht laten we ons zo lief en vrolijk mogelijk tonen en dat deden we, ook Snoopy.We liepen nog wat rondjes, werden aangehaald en op schoot genomen en af en toe een brokje van Marja die allerlei vragen beantwoordde van het publiek.

Toen als topper op de arm van Martin, ik voelde me volkomen vertrouwd, en op de foto! Wij met een Bn-er.

Bij de dames van de Raad van Beheer wachtten we tot Marja haar pleziertje had gehad op deze Beurs voor 50-plus.
En toen alle drie, moe maar zeer voldaan, terug naar Groningen.

Van links naar rechts: Interview! Wachten op beurt! Wij zijn erbij! Yorken-pr!

 

 

Freya's column 18 september: DOWNS EN UPS!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, downs en ups deze keer.

We hadden net de terrasmiddag achter de rug, toen Snoopy ziek werd.Eerst ging ze klieren met de brokjes: eentje verstoppen, eentje in de lucht gooien en het bakje als een vijand besluipen. Dat werkt altijd op mijn zenuwen. Ze eet zelf niet, maar o wee als ik vanzelfsprekend haar brokje pik.De volgende dag begon ze te spugen en wilde niets, geen eten en geen drinken. Ze lag gespannen in haar mandje en het liefst bij Marja op schoot. Het werd stil en rustig in huis: geen geren en gespring en aandachttrekkerij.

Als reactie was ik ook koest, maar toen bedacht ik mij: ik greep de kans en liet mij gelden. Heerlijk de baas zonder dat ik Snoopy in de nek had.Toen het nog een dag duurde en ze gal spuugde, moest ze naar de dierenarts: een prik tegen de misselijkheid en op streng dieet. Ze had vast op straat gesnaaid.'s Avonds kregen we bezoek van de hondenschool en hopla daar was Snoopy weer present, vergat dat ze nog patiënt was, wat was ze dun!Ineens wilde ze weer eten, maar alleen mijn brokjes. Dat mocht niet en gelukkig bedacht ze zich direct en vrat wat ze kreeg.En nog een dag later pakte ze haar flos, joeg de buurkat weg en klierde mij. Hoera alles weer gewoon!

Nodig tijd voor een uitstapje: voor het eerst in de tas op wieltjes, we werden gereden. Was wennen, van het gehobbel ging ik piepen. Toen in de bus en in de auto en daar waren we: allemaal hondjes. Overal kleedjes, mandjes en een fijne tuin. De ontvangst was lief. Er was zoveel te zien: benches en een heleboel etensbakjes en blikken met brokjes. De 6 hondjes hadden er elk 1.

We ontmoetten Koen, heel kras voor haar 15 jaren en Iwan, die verlegen op afstand bleef loeren. Dan was er Henry-Joy, een toppie-kwispelaar en ontzettend lief. Hij wilde zo graag close met ons zijn, maar ik voelde mij opeens te oud en Snoopy liet haar kans voorbij gaan. Ook liep een gezellige Gijs rond. In een reuzenbench lagen Floris en Mossjeh, de cocker-spaniels die altijd op schoot willen en dat mocht nu niet. Boven, zodat Snoopy niet kon gaan vechten, lagen 2 enorme katers. Ik denk dat Snoopy daar mazzel mee had. Tenslotte kwamen George en Dorys op bezoek, alles bij elkaar 8 yorkies.

De bedoeling was dat we door tuin en huis zouden rennen en met elkaar spelen.

Altijd van die mensenideeën: wij lagen heerlijk relaxed op schoten, banken en in mandjes alle indrukken te verwerken. Niets mis mee!

NB! Je kunt er ook logeren! Goed idee! Gaan we vast doen!

Van links naar rechts: Iwan beetje bleu! Koen scherp oudje! Snoopy springveer! En de majesteit!

 

Freya's column 2 september: VERSCHIL!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, toen was het zo ver: de terrasmiddag!
Het was meer dan 30 graden. Ik zag het niet zo zitten en ontsnapte snel richting hondenkoekjesbuurman, tevergeefs.
Maar de trein had aircondition en wij koelelementen in onze reistas. Dus dat ging prima. In Rotterdam werden we opgehaald. Ik blafte net op tijd dat we moesten stoppen voor het huis van AA, zodat hij mee kon rijden.
Snoopy kreeg de rits open en hing hem direct innig in de nek te slikken. We gingen naar een gezellig terras.
Er zaten baasjes en bazinnetjes aan de koffie met appeltaart en slagroom. En dan de doggies: zo verschillend en toch allemaal yorkies. Wij waren de kaalsten en misschien ook wel de dunsten dat komt allemaal door Marja.

Omdat we aan de riem zaten, konden we niet zo goed rondsnuffelen. Maar ik zag yorkies jong en oud, dik en slank, licht en donker, klein en wat groter. Goed ter been en stijver, nieuwsgierig, bazig en verlegen, stil en luidruchtig.
Sommigen rommelden wat rond onder de tafels, maar de meeste zaten prinsheerlijk op schoot, een zelfs op een rood kussentje met een jasje aan en papillotten. Die was super chique.
Coco was er en Hallifax en wie allemaal wel niet! Die goedige Bonnie lag heerlijk koel op de grond en via haar vrouwtje snoepten we mee van de slagroom. Die weet wat een york toekomt!
Ik had nog een beetje liefdesverdriet en probeerde in de smaak te vallen bij een mooie reu, maar werd afgesnauwd door een jaloerse rivale.

Gelukkig mochten we even los op een grasveldje bij het terras. We deden een plasje en Snoopy wilde dansen, maar mij was het te warm. Doordat zij natuurlijk weer alle aandacht vroeg, kon ik mijn eigen gang gaan. Ik zette direct koers naar de koele hal en rook de keuken. Dus je begrijpt: daar wilde ik meer van weten. Helaas waren ze niet gesteld op hondengasten, wij bestellen zeker niet genoeg! Marja, met de onvermijdelijke Snoopy op de hakken werd er op aangesproken en braaf gingen wij aan de riem mee. Ik wist genoeg: bedelen bij onze baasjes en bazinnetjes levert meer op.

Tenslotte was iedereen tevreden en voldaan en gingen we in de tas voor de terugreis, weer heerlijk koel. Maar ik begreep dat Marja er genoeg van had om zo lang te reizen en dan maar te zitten en te luisteren. Dat terwijl we ons zo goed gedroegen en met iedereen op konden schieten!

Wat mij en Snoopy betreft komen we wel de 13e oktober. Nu haar nog zo ver krijgen! We weten al dat we mogen slapen bij allemaal gezellige sociale yorkies, daar heb ik echt behoefte aan!

Van links naar rechts: treinreis! Showyork! Bonnie! Ook lief!

Freya's column 19 augustus: Lief?!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, onze tas staat weer klaar. Inmiddels hebben we Hattem achter de rug, dus zou het nu voor de terrasmiddag zijn? Ik hoor Marja er over kwekken. Warm en ver en lang en duur met de trein, maar ze heeft nog een gratis kaartje. En het schijnt dat we worden opgehaald door AA, komen vast langs ons geboortehuis. Jammer dat we er niet op bezoek gaan, de lange vingers gaan ons bekje voorbij.

Ik ben heel nieuwsgierig wie er allemaal komen. We zien er voor ons doen spik en span uit, maar we kennen onze plaats hoor: we halen het niet bij de showtypes.

Van de week was onze wellness-beurt. Ik verheugde mij op een rendez-vous met poedel Chinto van de trimster. De vorige keer had ik een fantastische ervaring. Om hem te plezieren wrong ik mij in allerlei bochten, draaide en hupte om hem heen. Helaas... hoe eelsk* ik was, ik werd volkomen genegeerd! Wat een afknapper! Gelukkig kon ik snel mijn air hernemen en daagde zijn broertje Cristo uit: nou ook geen succes. De volgende keer negeer ik hen en heb alleen nog aandacht voor de koekjes.

Opeens denk ik aan Nicky: zoals ik al mailde leefde ik mee met zijn eetgedrag en niet alleen dat. Zou hij nog steeds brokjes eten? Misschien vindt hij mij wel toppie, want eerlijk gezegd heeft mijn zelfrespect wel een deukje gekregen en kan ik best wat aandacht gebruiken.
Was ik maar Snoopy: die zorgt er voor dat ze altijd aandacht krijgt.
En iedereen vindt haar leuk als ze slijmt, springt en zich uitslooft en zielig als ze piept, aanstelster. Zelfs als ze hapt, wordt het nog goed gepraat.
Moet ik eens doen, niet dat ik het doe, maar stel.......... dan is het meteen: Freya zeur niet zo, hou op met dat gemekker.

Maar in Hattem ging madam te ver: ze zat heerlijk relaxed te plassen op de mooie bank. Woest was Marja. Snoopy werd met kleed en al op de grond gekwakt en niet meer aangekeken. Ik weet ook niet wat haar bezielde, want ik ben, bij grote uitzondering, de kleedjesplasser en niet zij. Ze durfde wel 2 dagen niet meer op de bank te springen en papte de hele tijd met Marja aan. O wat liep ze perfect aan de voet en ze blafte niet en ze klierde mij niet.

En we gingen over stag: wat is het eigenlijk een lief beestje!

*Eelsk is Gronings voor ?????? Als Rotterdamse begrijp ik Marja niet altijd.

Van links naar rechts: vredig op die bank! Slapen in Hattem. Hond in Heino. Sjieke caravan, past bij ons.

 

Freya's column 6 augustus: Schaam(te)!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve yorkies, o wat een mooie hondennamen kreeg Marja gemaild, om jaloers op te worden! En ik noemde niet de Loki-hond uit Noorwegen waar ik eerder over schreef. Loki de kwade/ gemene Noordse god, niet toevallig vergeten volgens Freud.

We waren weer 3 dagen in Oosterhesselen: iedereen had vloerbedekking, heerlijk ruw en toch zacht, en koekjes. Worst bij de slager en kaas bij de kaasboerderij. Wandelen naar Gees en allemaal ooievaars onderweg. En zelfs geen ruzie in de reistas.
Vervolgens met de trein naar Zwolle, een favoriet logeeradres. Er wordt zo lief tegen ons gedaan en we moeten er niets.

We kregen een uitnodiging van Henry-Joy uit Friesland, hoera. Marja zoekt uit hoe we er kunnen komen. Alleen ….... er zijn ook 2 katten en dat wordt een heisa met Snoopy.
We gaan nog naar Hattem en natuurlijk naar de terrasmiddag in Rotterdam, onze geboorteplek. We lopen er rechtstreeks naar toe: heerlijke lange vingers.

Tussendoor vermaken we ons thuis. Vanmorgen beet Snoopy uit enthousiasme Marja in de hand. Net alsof ze nog een pup is. Werd niet gewaardeerd. En ik ren rond de tafel als ik aan de riem moet, ook geen succes.
We kijven alle drie en maken het weer goed. We spelen en dansen en hebben steeds meer onze speciale trucjes. Apporteren gaat als volgt: ik zoek de flos, Snoopy ramt mij opzij, grijpt het ding en gooit het met een grote boog in de lucht waar ik het weer opvang en rustig aan Marja geef. Eerst verzette ik mij tegen Snoopy, nu laat ik haar geworden en wie wint? Ik.

Treibbal doet Snoopy niet meer, ze voetbalt als van ouds met haar eigen bal en eigen spelregels. En ik vertrek dan naar boven.
Maar opeens......ik kreeg daar liggend, het vage gevoel dat Marja nog iets anders met haar deed, inclusief koekjes.
De volgende avond bleef ik in de hal en wat hoorde ik: “schaam, goed zo, schaam, goed zo” en toen een koekje er in. Ik krabde aan de deur, kwam binnen en wat zag ik? Snoopy zat mooi met een rood elastiekje om de bek. Telkens als ze met een pootje langs het rood wreef, was het “schaam, goed zo”. Ik dacht die 2 zijn knettergek. Maar een koekje maakt veel goed. Ik ging er direct naast zitten, deed snel een pootje omhoog (net iets hoger als bij pootje geven, voor het geval je ook wilt oefenen) en ja hoor “schaam, goed zo”, koekje. En dat zonder elastiekje, er zijn grenzen!

Wat het met schamen te maken heeft?
Er is maar 1 die zich schamen moet, wat een flauwekul!

Van links naar rechts: platteland! koekjes! schamen! dromen!

 

 

Freya's column 16 juli: Namen!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, soms duizelt het me van alle hondennamen die ik over mijn hoofdje heen hoor noemen. Hoe komen onze baasjes erop?
Ik ken Timo en Bobby, Ricky en Lucky, Sas en Bas, Jet en Saar, Loesje, Josje en Senga, Timo, Bobby en Pim en nog veel meer. Wat voor verhaal zit er achter die namen of zijn ze zomaar gekozen? En hoe is dat bij jullie, waarom heten jullie zoals je heet?

Senga heet bijvoorbeeld zo omdat ze vernoemd is naar Agnes (achterstevoren) en Loesje is van de spreuken.
Marja heeft een Lobke gehad, dat is uit het boek 'Sil de strandjutter'. Lobke werd maar een half jaar oud. Ze miste haar bovenste halswervels, had veel pijn en raakte verlamd. Volgens Marja was ze de liefste york ooit. Maar ja, ze heeft ook niet veel kans gehad om te klieren, eigenwijs of fel te zijn.

We kennen Westie Rakker (2), die na zijn voorganger Rakker (1) is vernoemd, maar dat was een maltezer. Dan zijn er Chinou en Snoop, de franse Beagles en opvolgers van Snuf. Snoop is van de rapper Snoopdog en Snuf uit een kinderfilm. Bijzondere namen vind ik: Malouk ( Ijslands?), Sila en Tervje, 3 witte Samojeden. Doenja is de herder waar we af en toe mee wandelen en die mij beschermt, maar tussen hem en Snoopy botert het niet zo erg. Wendy, ook een herder, is er niet meer. Haar ontmoetten we bij de hondenkoekjesbuurman.
De hondenwandeldames komen met de Jackrussels Saartje (ooit van de tv?) en Woody (een stripfiguur?) en tegenwoordig passen ze op de teckels Jet en Bindy. Bij het gastgezin was de oude Kismo, een zwarte herder die op een Keeshond leek. Die was heel oud en is nu dood. En bij de trimster woont mijn laatste liefde de poedel Chinto. Florre is de schapendoes in Heerde, waar we misschien nog deze zomer mee op de heide gaan lopen en Vlinder de chihuahua die de beste was bij behendigheid.

En dan wij Freya en Snoopy! Eerst ik: genoemd naar de belangrijkste Noordse godin Freya, van de liefde en allemaal andere mooie eigenschappen. Een fraaie naam bij een fraai hondje, ben ik blij mee. Maar de keuze van Marja heeft eerlijk gezegd, vast meer te maken met haar kicken op Noorwegen. En toen ik laatst hoorde dat het ook de vruchtbaarheidsgodin was, krabde ik me achter de oren: geen idee wat dat is. Ik niet in elk geval, met mijn snee in de buik. Tenslotte Snoopy: naar de Snoopy-strip, al is dat een beagle. Ook zo'n blije eikel! Ze ligt en springt zelfs net zo! Hoe is het mogelijk en dan te bedenken dat haar officiële naam Mary-Ann is!

Van links naar rechts: sprekend Marja en Snoopy! En dit is voor mij de ware Snoopy.

 

 

Freya's column 1 juli: Spook!
Freya (10 jaar) woont met Snoopy (4 jaar) en Marja de Geus in Groningen

Lieve Yorkies, liggen we 's nachts lekker te pitten, word ik wakker door een luide gil. Ik dacht “een spook”, maar het was Snoopy die krijsend door de lucht vloog. Iedere nacht springt ze wel 20 keer bij Marja op bed en er weer van af, met een plof in onze mand of om water te drinken. Dus enige onrust ben ik aan gewend. Maar waarom dit lawaai? Ik zal het wel nooit weten. Misschien droomde ze of ging Marja op haar liggen. Ze was de rest van de nacht van streek en verstopte zich onder de trap. Van mij en Marja wilde ze de hele dag niets weten. Met lange tanden at ze haar brokjes. Ze durfde niet meer te springen, lag stilletjes heel gespannen te loeren en wilde totaal geen aandacht.
Voor mij was het heel rustig, net als toen ze een spier verrekt had of met een stijve nek liep. Maar het is zo ongewoon, dat ik er in plaats van relaxed ook gestrest van werd, net als Marja.
|Wij gingen wel met de hondenuitlaat mee, die van de situatie af wist. Dat was een perfecte afleiding. Beide liepen we kalm door het bos en Snoopy fleurde een beetje op. Maar thuis gekomen, herinnerde ze zich de beroerde nacht en wou amper een kunstje doen. 's Avonds deden we apporteren en dog dance, nou het was alles in slow motion.
Toch was ze zo stom om met veel moeite weer op bed te springen .Toen ze er af werd gezet, ging ze eindelijk verstandig in een eigen mandje slapen.

De volgende dag was het weer o.k. Al sprong ze minder vaak en hoog.We liepen op een fietspad, waar Marja een baby-mol vond die de snelweg over wilde steken. Die redde ze door het op te pakken en in het gras te zetten. En ja, toen had Snoopy het door en ontwaakte haar jachtinstinct (wat is dat?) en ze dook er op. Marja trok haar aan de staart en alles kwam gelukkig goed. Verderop bij de waterkant, botste Snoopy tegen een reiger en we waren alle drie stomverbaasd. Hoezo jachtinstinct? Ik denk dat het vooral veel drukte is, maar of ze echt iets kan vangen? Ik hoop het niet. Ik heb er zelf niets mee. Laat iedereen toch met rust.

Egel, bezem, duif, dweil, poes, kruk of sirene: voor Snoopy zijn het volgens mij allemaal spoken die ze niet wil vangen, maar luid blaffend weg wil jagen.

En het grootste spook is zijzelf!

Van links naar rechts: Snoopy's relaxstand! Lijkt niet ons! Freya, de godin van de vruchtbaarheid? Pais en vree!